– Marloes Vos

Zaterdag 20 april was het dan zover, zou het lukken om de 28 km te volbrengen. Teamgenoot Sebastiaan van Nieuwenhuizen en Buddies van Team40Up hadden mij in de maanden ervoor toegezegd dat ik met hen mee mocht gaan, maar alleen als ik voor de volle afstand zou gaan.

Is het verstandig? kan ik dit wel? 28 km is wel ver, dat soort gedachten spookten door mijn hoofd. Na een oproep voor buddies waren er lieve leden van Team40Up bereid om Sebastiaan en mij over het parcours te begeleiden.

Dutch Adaptives werd in het zonnetje gezet, samen ook met Jacco en John werden we in het zonnetje gezet en dan om 9.40 na een groet van en aan de sensai konden we van start, in de 1km kwamen we de eerste uitdaging al tegen, flink aantal mud trenches, voor mij een energievreter door mijn coördinatie en aansturing problematiek. Maar we did it! Vele kilometers volgden, met mooie diverse obstacles en vooral lieve vrijwilligers en er werd goed voor ons gezorgd bij de verzorgingsposten, insmeerservice, genoeg te drinken en te eten en vooral de bemoedigende woorden.

Na 14 km was ik best nog wel oke en heb ik besloten dat ik voor de volle 28 km wil gaan en niet bij 21 km ga finishen. We mochten zelfs nog stukje kanovaren, en paar mooie technische obstacles van Urban Sky mogen overwinnen samen met mijn buddies als ondersteuning en sturend vermogen. Na 21 km kwamen we weer op het start-finish terrein, de 28 km lopers hadden namelijk de eer om 2 keer het finish obstacle te overwinnen. Onder flink toegejuich en respect van het publiek en vrijwilligers zijn we nogmaals een lus van 7 km ingegaan. En dit werd voor mij het punt waarop het echt zwaar werd, na de tweede keer mud trenches was ik mijn aansturing kwijt, de laatste 7 km heb ik mijn buddies geregeld links, rechts, links, rechts! Horen roepen om zorg te dragen dat ik blijf lopen, hardlopen veranderde in stevig wandelen, maar dat mocht de pret niet drukken. Op de een na laatste hindernissen knapte ik, tranen biggelde over mijn wangen, want ja Sebastiaan ik gaan beide deze 28 km halen, samen met 6 fantastische buddies werden we onthaald door een erehaag van vrijwilligers, supporters en vooral een toporganisatie. Diverse omhelzingen volgden en mooie gesprekken volgden. Ik zeg We Are Ultimate Warriors! Het maakt niet hoe je het doet, als je het maar doet. Dit is meedoen met een andere insteek Wat je zelf kunt, doe je zelf. We hebben hier laten zien wat we kunnen .We gaan geen uitdagingen uit de weg. Don’t hide your obstacles, but face them.

Dankjewel Ultimate Warrior Obstacle Run Roermond, vrijwilligers en vooral Team 40Up voor het fantastische teamwork. Op naar de volgende jaar en nog vele andere uitdagingen.