Denk je aan Disney, dan moet je bij Des zijn! Deze positieve spring in het veld is alles waarvan je niet verwacht dat het gecombineerd kon worden. Van Disney tot CrossFit, van positiviteit tot een potje bikkelhard doorzetten. Deze man verbaast op alle vlakken.

Des werd op 10 jarige leeftijd getroffen door een hersenbloeding waardoor hij halfzijdig verlamd raakte. Maar als je denkt dat hij daardoor bij de pakken neer ging zitten, kan je beter nogmaals in de ogen wrijven. Des haalt alles uit het leven en CrossFit met passie. Weten wat hem bezig houdt?  Lees je in!

Voor welke sport mogen we je ’s nachts wakker maken?
Een lekker wodje Crossfit

Wat vind je zo mooi aan sport?
Ik vind het mooi dat sport mensen kan verbinden. Wie of wat je ook bent.

Met welke uitdaging (beperking/chronische ziekte) sport jij?
Mijn hele linkerkant is een stuk minder sterk dan rechts. Ook heb ik een aantal cm been lengte verschil en heb ik een spalk nodig omdat ik mijn linkervoet niet goed kan bewegen.

Wat is het grootste vooroordeel dat mensen over je hebben?
Dat ik met alles kan meekomen. Maar alles wat ik moet doen kost enorm veel energie.

Welke opmerking heb jij nu te vaak gehoord?
Ben je door je enkel gegaan?

Waarom ben je lid geworden van het team?
Omdat het mij een onzettende motiverende club mooie mensen lijkt.

Wat zou jij iedereen met een beperking mee willen geven over sport?
Je kan meer dan je denkt!

Wat is jouw motivatie om sport toegankelijk te maken voor iedereen?
Mijn motivatie is dat sport echt kan bijdragen aan herstel of sterker maken van het lichaam. Lichamelijk, maar ook geestelijk.

Wat zou jij mensen willen meegeven over mensen met beperking/chronsiche ziekte?
Behandel iedereen zoals jezelf ook behandeld wil worden.

Wat is jouw motto/favoriete quote/levensvisie?
If you can dream it, you can do it (Walt E Disney)


Yes! Als we over onze nieuwe aanwinsten spreken,spreken we natuurlijk ook over Wilco Giesen, 56 jaar jong. Wilco is altijd een ambitieus druk baasje geweest. Naast zijn gezin en een leuke job waren er deelnames aan o.a. Alpe d’Huzes, hele triatlons, marathons en survivalruns. Kortom een fanatieke sport- en zeker ook fietsliefhebber. Totdat hij op zondag 27 juli 2014 uit het niets werd getroffen door een fors herseninfarct, een CVA. Zijn leven werd behoorlijk op de kop gezet. Het werd een lange, zware strijd, de weg naar herstel. Het kostte bloed, zweet en tranen van hem en zijn gezin.

Hij ontwikkelde zich als ambassadeur voor de alinker en probeert mensen op een nieuwe manier kennis te laten maken sport. Wilco is een sportman in hart en nieren en een ware ambassadeur voor aangepast sporten. Wij stellen hem graag aan je voor!

Voor welke sport mogen we je ’s nachts wakker maken?
Geen enkele 😜

Wat vind je zo mooi aan sport?
Sporten is behalve goed voor een mens ook goed voor de sociale contacten en gewoon  leuk.

Met welke uitdaging (beperking/chronische ziekte) sport jij?
Halfzijdige verlamming, spasmen en nog wat bijkomende ongemakjes door deze dingetjes. Onder andere hartritmestoornissen.

Wat is het grootste vooroordeel dat mensen over je hebben?
De vaak onwetendheid bij organisaties van sportwedstrijden waardoor zij de beperkingen creëren!

Welke opmerking heb jij nu te vaak gehoord?
Dat ik niet kan deelnemen door deze opstelling.

Waarom ben je lid geworden van het team?
Om dit proberen te veranderen, samen sta je sterker.

Wat zou jij iedereen met een beperking mee willen geven over sport?
Ga bewegen en/of sporten, dat is zo belangrijk voor iedereen om meerdere redenen.

Wat is jouw motto/favoriete quote/levensvisie?
Denk in mogelijkheden, niet in beperkingen. Beweeg en leef! Een vriend had als motto : Ik beweeg dus ik besta!!!


Ingeborg is 40 jaar, getrouwd met Ronald en moeder van Jayden van 16 en Tycho van 11.

In september 2014 werd Ingeborg aangereden op de fiets door een auto. Haar hoofd klapte hard op het wegdek en plotsklaps was haar leven anders. Kort samengevat bleek zij een hersenkneuzing te hebben. Na 10 dagen ziekenhuis, 10 dagen revalidatiecentrum en een half jaar keihard knokken voor haar gezondheid in een revalidatiecentrum kwam zij erachter dat die klap blijvende gevolgen had. Ze kampt met de gevolgen van niet aangeboren hersenletsel (NAH). Samen met een coach leerde zij dat ze het werkende leven gedag moest zeggen. Maar Ingeborg zou Ingeborg niet zijn als ze niet bij de pakken neer ging zitten. Ze heeft sport opgepakt, doet vrijwilligerswerk en neemt de zorg voor haar gezin op zich.

 

Dat Ingeborg meer is dan haar aandoening moge duidelijk wezen! Ze is een goedlachse, optimistische sportliefhebber die een uitdaging niet uit de weg gaat. Het liefste, het allerliefste kruipt ze door dikke lagen modder. Haar sport is Obstacle racing. We stellen haar graag even voor!

welke sport mogen we je ’s nachts wakker maken?

Obstacle running met heel veel modder!

Wat vind je zo mooi aan sport?
Poeh.. het saamhorigheidsgevoel, gezelligheid en het plezier dat ik eraan beleef. Ik vind het heerlijk om te bewegen. Het geeft me een goed gevoel. En t zorgt dat ik niet op de bank blijf hangen

Met welke uitdaging (beperking) sport jij?
Ik heb een niet aangeboren hersenletsel. Met sporten zelf heb ik eigenlijk geen beperking. Bij mij komt het aan het eind en na t sporten. Mijn beperkingen zijn vooral cognitief. Sterk verminderde energie, concentratie is slecht, bij vermoeidheid ga ik langzamer, langzamer lopen, praten en heb ik woordvindingsproblemen. Ga ik te ver over mijn grens en wil ik dat een dag of 3 volhouden, dan word ik ziek (uit zich in duizeligheid, misselijkheid, overgeven, heel erg zweten) Dit kan zo’n 2 uur aanhouden) en moet ik minstens 2 dagen bijkomen. Een run is extra vermoeiend omdat ik de geluid en bewegingsprikkels niet kan filteren. Alles komt binnen. Ben ik heel moe, dan trekt mijn mond ook iets scheef…

Wat is het grootste vooroordeel dat mensen over je hebben?

Het grootste vooroordeel is dat je over het algemeen niets aan mij ziet. Dat ik best veel sport, maar bv niet kan werken. Waarom ik in zo’n intensieve sport doe, terwijl ik weet dat ik daarna zo bij moet komen. Welke opmerking heb jij nu te vaak gehoord? Kan jij dat?? En waarom doe je het? Waarom doe je een run als je weet dat je er zolang van bij moet komen.

Waarom ben je lid geworden van het team?
Omdat het voor mij werkt als een stukje acceptatie. Ik ben niet 100% gezond en hoef me niet te meten aan anderen. Ik heb een beperking en moet leren wat kan binnen mijn grenzen. Wat is jouw motivatie om sport toegankelijk te maken voor iedereen? Omdat ik weet hoe goed het voor je is om te sporten. Met wat voor beperking dan ook! Wat zou jij iedereen met een beperking mee willen geven over sport? Probeer het, kijk wat kan en ga de uitdaging uit wat mogelijk is binnen jouw grenzen.

Wat zou jij mensen willen meegeven over mensen met beperking/chronsiche ziekte?

Beoordeel niet op de buitenkant, kijk verder… zie wat sport met ons doet.

Wat is jouw motto/favoriete quote/levensvisie? Euh… dat zijn er wel meer.. You can see me struggle, but you never see me give up. Live your life to the best. Haal eruit wat erin zit en laat je nooit door iemand zeggen dat je iets niet kan

Samen staan we sterk!

Yes! Dutch Adaptives heeft als missie sport toegankelijk te maken voor iedereen. Dat doen we door als één team sterk te staan en onze boodschap uit te dragen. Ben jij het eens met onze boodschap? Heb je een beperking of Chronische ziekte? Dan nodigen we je graag uit samen sterk te staan!

Word lid van ons team


Er was een interne strijd gaande de afgelopen weken binnen Dutch Adaptives. Nienke Conijn en Fernand Verweij stonden tegenover elkaar in de finales voor de bekerwedstrijd en het kampioenschap rolstoelhockey. Eerder lazen we dat Nienke er met de beker vandoor ging. Fernand pakt het kampioenschap! Hoe? Dat vertelt hij in zijn verslag.

Zaterdag 22 juni de strijd om het NL kampioenschap tussen Haag 88 (@Nienke Conijn) en Doing (@Fernand Verweij)
Beiden keeper en Duth Adaptive
De eerste die 2 wedstrijden wint is de kampioen van Nederland

De eerste wedstrijd (Haag 88 – Doing) startte rond 12.00 uur en Doing kwam vrij snel op een 0-2 voorsprong.
Ervaring leert dat Haag88 tot het laatste moment blijft knokken en ze kwamen langszij en erover 3-2
Doing kwam nog terug tot 3-3 maar uiteindelijk wordt de eerste wedstrijd door Haag88 met 4-3

De tweede wedstrijd (Doing – Haag88) wordt omstreeks 14.00 en Haag88 kwam ditmaal op een snelle 0-2 voorsprong
Ook hier gebeurd het dat Doing langszij komt en dat in reguliere tijd het 3-3 staat.
Hierna volgt een golden goal verlenging van 2 x 5 minuten, waarin Doing de 4-3 scoort.

De beslissende derde wedstrijd vangt na een half uurtje rust aan omstreeks 15.30.
In mijn beleving is het ongeveer zo gegaan qua score verloop.
Haag88 komt op voorsprong en Doing knokt zich terug tot 2-2
Daarna scoort Haag88 de 3-2 en komt er van uit een rush Doing eroverheen en wordt de stand 3-6.
Met nog een paar minuten te gaan, komt Haag88 nog terug tot 5-6 en wordt in de laatste minuut bij Doing nog een speler van het veld gestuurd met een gele kaart.
De laatste minuut gaat in en Haag88 zet de druk nog een standje hoger.
Dankzij een verre bal naar voren tikken de seconden weg en de laatste paar seconden spelen zich af aan de zijkant van het veld bij het doel van Doing.
De bel gaat en laatste fluitsignaal gaat.

Besef komt een seconde later.
Yes Doing heeft de landskampioens titel weten te prolongeren.

Blijdschap (Doing) en verdriet (Haag88) gaat er door de zaal.
Dit waren echt finale waardige wedstrijden.

In augustus zullen zowel Haag88 en Doing (en Kampong) present zijn tijdens het Prague Wheel Open te Praag.
Als beide ploegen de inzet en motivatie hebben zoals afgelopen zaterdag, dan voorspel ik mooie resultaten voor beide teams.

 


Niet deel kunnen nemen aan een wedstrijd omdat je je hulpmiddel niet toegelaten wordt, komt vaak hard aan. Je voelt je dan even nóg beperkter dan je al bent. Het overkwam onze ambassadeur Marloes vos binnen de triatlon (lees hier haar verhaal). Zij is echter niet de enige. Sporters met beperking en/of chronische ziekte worden vaker uitgesloten door organisaties of van het kastje naar de muur gestuurd als het gaat om gebruik van hulpmiddelen. Dutch Adaptives vindt dat dit voor altijd de wereld uit moet. 

“Alle onderzoeken wijzen uit dat gewoon op een normale manier deelnemen aan de maatschappij en dus ook sport zo veel bijdraagt aan de kwaliteit van het leven van mensen met beperking en/of chronische ziekte. Het is een hele logische en normale behoefte. Het wordt tijd dat sportbonden en organisaties dat gaan inzien en hun steentje gaan bijdragen” Zo vertelt Nynke Visser, een van de initiatiefnemers van Dutch Adaptives.

Nederlandse triathlon bond bereid om het verschil te maken!
Slechts 9 uur na de emotionele blog van Marloes kregen we al contact met de Nederlandse Triathlon Bond. De bond erkent dat de mogelijkheden voor sporters met beperking en/of chronische ziekte zowel intern als extern nog niet duidelijk zijn. Maar de bond belooft ook beterschap! “Uiteindelijk vinden wij het belangrijk dat er zo veel mogelijk mensen deel kunnen nemen aan deze sport”.

Op korte termijn houdt dit in dat er samen met Marloes gekeken gaat worden naar dispensatiemogelijkheden zodat zij gewoon deel kan nemen aan de sport. Komende week zal de bond ook op de website verder uitleg geven over de mogelijkheden. Daarnaast is Dutch Adaptives uitgenodigd om in gesprek te gaan met de bond om in de toekomst de sport voor iedereen toegankelijker te maken.

Zeer snel en positief resultaat waar wij erg trots op zijn! Samen kunnen wij sport toegankelijker maken, voor iedereen.

Mocht jij binnen de Triathlon of in een andere sport uitgesloten worden door je beperking, neem dan alsjeblieft contact met ons op zodat wij samen het probleem aan de kaart kunnen brengen. Wij zullen vertrouwelijk omgaan met de door jou gegeven informatie en alleen in overleg met jou deze communiceren naar derden. Samen staan we immers sterk! . Wij zijn bereikbaar per mail.

Ben jij een sporter met beperking en/of chronische ziekte en wil jij dispensatie aanvragen om deel te kunnen nemen aan Triathlons? Dat kan via de Nederlandse Triathlon Bond. Zij zijn bereikbaar via info@triathlonbond.nl


Mijn armen raken het water en ik ga. De koude stroming langs mijn lichaam vergt het uiterste van mijn hoofd. “Coördinatie houden, coördinatie houden” verbijt ik me. Nog even en dan kan ik fietsen, de vrijheid tegemoet. Triathlon is de allermooiste sport op aarde, besef ik me bij elke meter die ik afleg. Dit is waarvoor ik gemaakt ben. De wissel naar het lopen. Fiets aan de kant en doorgaan. Stap voor stap op weg naar de finish. Dit is sport zoals ik sport wil ervaren.

Mijn naam is Marloes Vos. Een paar jaar geleden zat ik door een spieraandoening nog in een rolstoel. Ik besloot dat het anders moest. Ik ontdekte triathlons en moest en zou de uitdaging aan. Dit is mijn kans om mijn leven terug te krijgen.

Triathlon gaf me die kans. Ik verbeterde mijn spierspanning en langzaam zette ik steeds vaker de rolstoel aan de kant. Deze sport gaf me de vrijheid van lopen, de uitdaging om door te blijven gaan. Ik móét sporten anders verval ik weer. Als ik niet sport verlies ik door mijn spieraandoening de coördinatie over mijn lichaam en raak ik naast deze sport ook veel vrijheid kwijt.
Ik train heel erg hard, zo’n 14 uur per week. Ik heb dit weekend maar 1 aanpassing nodig en dat is een wetsuit. Het geeft me nét dat drijfvermogen waardoor mijn been de coördinatie niet verliest. Ja, als ik me ooit vastbijt in langere afstanden heb ik ook een buddy nodig die mij helpt met aansturing. Iemand die bij voorkeur net zo gek is als ik en “links” en “rechts” kan roepen.

Vandaag brak deze sport me tot in mijn vezels. Aankomend weekend doe ik de ¼ triathlon van Gendt. Het wordt heet. De organisatie kondigt bij een temperatuur boven de 22 graden voor de veiligheid een non-wetsuit maatregel aan. Begrijpelijk, voor de veiligheid! Maar ik kán niet zonder wetsuit. Dus mailde ik de organisatie, die verwees naar de Nederlandse Triathlon Bond en de bond, die verwees naar de organisatie. Mensen in rolstoel mogen door hun beperking wél een neopreen broek aan, maar mijn aandoening is niet te classificeren, dus moet ik zwemmen zonder wetsuit of ander hulpmiddel.

Vandaag smaakte tijdens mijn zwemtraining het water zout van mijn tranen. Met man en macht probeerde ik zonder wetsuit vooruit te komen. Het lukte niet. Het lukte gewoon niet. Even voelde ik me beperkter dan ooit binnen een sport waar mijn hart ligt, die me vrijheid brengt. Ik brak. Zo kan ik niet starten.

Ga ik de triathlon winnen? Nee joh. Ik vecht een achterhoedegevecht in de recreatieve klasse. Geen podiumkansen, maar dat ik mee kan doen aan deze prachtige sport, gewoon mee kan doen. Dat is de allergrootste winst op aarde.

Finish triathlon van Gendt 2018. Fotografie: Willie Derksen

 

Marloes Vos is ambassadeur van Dutch Adaptives. Dutch Adaptives is een sportteam bestaande uit mensen met beperking en/of chronische ziekte met de missie reguliere sport toegankelijk te maken voor iedereen. Wij geloven dat kleine aanpassingen grote gevolgen kunnen hebben voor de toegankelijkheid van sport.

Marloes is niet de enige triatleet die tegen dit obstakel aanloopt. Er is een grotere groep atleten die wél aanpassingen nodig hebben maar geen paralympische classificatie kunnen krijgen. Het is een groep die stelselmatig tussen wal en schip valt en bij elke wedstrijd individueel weer moet knokken voor een plek. Daar moet verandering in komen! Wij nodigen de Nederlandse Triathlon bond uit voor een gesprek. Laten we samen kijken hoe we deze prachtige sport structureel toegankelijker kunnen maken, voor iedereen. Uit liefde voor de sport.

fotografie: Hendrik ReiniersePixel Dezign

Ben jij een sporter met beperking en/of chronische ziekte en loop jij ook tegen dit soort zaken aan? Mail dan naar info@dutchadaptives.nl. Je staat zeker niet alleen.

UPDATE: Er is inmiddels contact geweest met de Nederlandse Triathlon Bond.  Daarover meer hier >>


Ben jij iemand met beperking en/of chronische ziekte. Is sport jouw passie? Of wil je graag beginnen met sporten om je conditie te verbeteren maar weet je niet waar je moet beginnen? Dat snappen wij! Veel mensen met beperking en/of chronische ziekte ervaren een grote drempel om te beginnen met sporten. Hoe moet je dat doen met vervoer? Is de locatie waar je wilt sporten toegankelijk? Hoe sport je eigenlijk met jouw beperking? Waar haal je de energie vandaan? Hoe vind ik een geschikte buddy?

Wij zijn Dutch Adaptives, een sportteam bestaande uit mensen met een beperking en/of chronische ziekte. Wij hebben zelf ondervonden hoe lastig het soms is om te sporten met beperking en gunnen jou een betere start! Daar helpen we je graag bij.

CLINIC
Vanaf augustus organiseert Dutch Adaptives 12 clinics door het hele land.  Wij vinden het belangrijk dat jij in je eigen omgeving kennis maakt met toegankelijke sport en komen dus naar je toe! In deze 2 uur durende clinic bij jou in de buurt gaan we samen aan de slag om de basisregels van sporten met beperking te leren. De kennis die je opdoet is toepasbaar in alle sporten en schaalbaar voor alle soorten beperkingen en aandoeningen. Samen gaan wij opzoek naar de mogelijkheden van jouw lichaam!

PROFESSIONELE COACH
De clinic wordt gegeven door een professionele coach én ervaringsdeskundigen die in hetzelfde schuitje zitten als jij! De sfeer van de clinic is toegankelijk. De feedback die wij krijgen van de clinics is dat je tijdens deze clinic even niet hoeft uit te leggen wat er is, maar gewoon als team van mensen met beperking en/of chronische ziekte gaat kijken naar mogelijkheden. “Even thuiskomen” en “in een veilige omgeving leren”. Dat is dan ook éxact ons doel!

HOE KAN JIJ EEN CLINIC VOLGEN?
De clinics kosten voor mensen met beperking en/of chronische ziekte €5,- per persoon. Je bent hartstikke welkom een vriend of familielid mee te nemen ter ondersteuning als dat voor jou de drempel verlaagt. Ook deze betaalt dan €5,- per persoon omdat we ook van hen vragen gewoon mee te doen.  Aanmelden kan per locatie via de link.

De volgende locaties hebben al een clinic gepland staan en er volgen er meer!

UNSCARED – UTRECHT, 24 augustus 2019  lees meer >>
HEALT RACKET CLUB – VENLO  5 oktober 2019 lees meer >>


Een van de sporten die ik, Nienke, een van de bestuursleden van Dutch Adaptives, doe; is Rolstoelhockey. En sport die eigenlijk al heel erg inclusief is, iedereen met en zonder beperking mag mee doen, zolang je maar plaats neemt in een rolstoel. Wat mij betreft dus een van de voorbeelden van hoe het hoort te zijn, het geen waar wij met Dutch Adaptives ook naar streven. Maar ook voor rolstoelhockey geld nog steeds dat de weg naar de sport toe niet altijd even evident is. Op internet is er niet veel informatie te vinden en ik kwam er eigenlijk alleen maar bij terecht omdat ik vroeger gewoon gehockeyd had en de KNHB een mail had gestuurd. Zoals voor vele sporten moet dit dus nog verbeteren, wellicht draagt deze post daar ook wel aan bij;-).

5 jaar ervaring!
Inmiddels doe ik het al 5 jaar en ben ik vorig jaar overgestapt naar Haag ’88 om door te kunnen groeien. En dat is goed gelukt al zeg ik het zelf. Afgelopen jaar speelde ik in de overgangsklasse (1 na hoogste klasse) en zijn we 2de geworden met ons team. Volgend jaar mag ik als keeper het eerste team gaan versterken. Als voorbereiding daarop mag ik nu al af en toe met het eerste team mee spelen, zo ook afgelopen zaterdag.

Bekertoernooi
Afgelopen zaterdag was ‘het bekertoernooi’, je hebt zoals bij vele sporten de gewone competitie en je hebt nog een extra toernooi waar alle teams aan mee kunnen doen om onderling uit te maken wie op dat toernooi de beste van in dit geval Nederland is. Totaal onverwacht (we waren met een samengesteld team van het 1ste en het 2de) hebben we het in onze ogen beste team van Nederland verslagen! We hebben gevochten als leeuwen en ik heb nog nooit terwijl ik gewoon in het goal stond, zo’n hoge hartslag gehad. Maar door heel wat geweldige reddingen van mijn kant en mooie goals van de aanvallers hebben we uiteindelijk met 4-2 gewonnen en de beker in de wacht gesleept! Goed voorproefje voor aanstaande zaterdag als de play-offs van de competitie voor het eerste team zijn, dan gaat het om het landskampioenschap!!
Dutch Adaptives is super trots op Nienke. Die beker, die krijg je niet zomaar in de schoot geworpen 😉


Tijdens de Traineebattle 2019 streden 20 ondernemers samen met een team van trainees van een toonaangevend bedrijf om met hun concept de battle te winnen. Dutch Adaptives had de eer om aan deze battle mee te mogen doen en werd ondersteund door de creativiteit en expertise van de vakbekwame trainees van ProRail.

Team ProRail overwint financiële obstakels!
Dutch Adaptives legde een complex probleem bij de trainees van ProRail neer, die de uitdaging met volle overgave aangingen. “Uit onze peiling blijkt dat het gebrek aan financiële middelen in de top 3 van redenen staat voor mensen met een beperking en/of chronische ziekte om niet te gaan sporten.” Vertelt Nynke Visser van Dutch Adaptives. Hulpmiddelen zijn vaak niet afdoende voorradig of te duur om te bekostigen voor de gemiddelde Nederlander met een beperking.

“Er is eigenlijk geen fonds in Nederland dat een uitkomst biedt voor dat probleem. Onze missie is om sport toegankelijk te maken voor iedereen en daarmee ook te kijken naar hoe we de financiële middelen kunnen bieden voor mensen met een beperking.” Aldus Dutch Adaptives.

Lede-maatjes
Team Prorail ontwikkelde binnen een paar uur een creatief concept dat aandacht vraagt voor dat probleem. Met een crowdfundingsplatform zoeken we Lede-maatjes die willen bijdragen aan de sporthulpmiddelen van individuele sporters. Dat het concept werkte bleek direct bij de live test waar we via een test-tikkie geld ophaalden bij potentiële donateurs. Dat ook de jury en het publiek overtuigd bleek van deze ludieke campagne werd beloond met een finaleplaats in de TraineeBattle 2019. Tijdens een finale pitch scherpte Team ProRail het concept nog verder aan en pakte samen met Dutch Adaptives de winst. Een fantastische prestatie!

Uitrol
In de komende weken zal Dutch Adaptives kijken naar de haalbaarheid van de campagne en een eventueel verdere uitrol. Mocht je in de tussentijd nog willen doneren, dan kan dat via deze ‘testtikkie’

Dutch Adaptives wil ProRail, Bart de Graaff Foundation en Frisse Blikken bedanken voor deze fantastische kans!


Yes! Zondagochtend 19 mei reisde Marloes volledig gereed af naar Venray waar zij deel zou nemen aan de X-traithlon. De spanning zat er goed in want haar harde trainen van de laatste maanden hoopte ze hier te verzegelen met een goed resultaat.

Iedereen kan meedoen
De X-triathlon is een wedstrijd die jaarlijks georganiseerd wordt door Mee en Iedereen Kan Sporten. De triathlon kende dit jaar een deelnemersveld van 50 sporters.  “Net als vorig jaar was het ook nu weer een fantastische dag. Met dit jaar ook veel jonge deelnemers. Iedereen deed mee. Met welke beperking dan ook. Dat is ook wat dit evenement uniek maakt. De X-triathlon is zo aangepast dat iedereen mee kan doen. Ondanks hun beperking die eindstreep halen. Mensen dát geweldige gevoel geven, daar doen we het voor!”

Mindset!
Marloes had de juiste mindset te pakken om voor de prijzen mee te doen. Eigenlijk lag ze bij alle onderdelen in de kopgroep en kon ze op een prima tempo haar eigen wedstrijd racen. Het was haar eerste échte wedstrijd als teamlid van Dutch Adaptives dus er stond wat op het spel!

“Eigenlijk ging alles goed” vertelde ze trots achteraf. “Ik had een lekker tempo in het water, kon goed op de fiets alleen tijdens de wissel naar het rennen ben ik ingehaald. Ik wilde mijn wissels goed doen omdat dit voor mijn training belangrijk is. Dat bezorgde me een uiteindelijk 2e plek. Ik ben onwijs tevreden!”

En dat zijn wij ook Marloes! met jouw prestatie laat je zien dat sporten met een chronische ziekte mogelijk is en maak je een verschil. Wij zijn trots op je topper!